maandag 18 mei 2009

Zo, dat waren de salontafel en een vloerkleed....



Het inpakken van de koffers verliep voorspoedig zo ook de reis naar Philadelphia. Wij hadden eigenlijk zoveel tijd over dat we van de tolweg zijn afgegaan en de I130 hebben genomen. Zo kwamen wij een onwijs leuke diner tegen waar we zowaar versgeperste sinaasappelsap kregen.

We kwamen weer alleen full service benzinepompen tegen dus zijn we van dezelfde afslag afgegaan als vorige week, toen we de auto gingen omruilen. Fullservice $2,15 versus Selfservice $2,45 dus lachend vragen wij ons af waarom we in hemelsnaam zijn doorgereden.

De auto werd zonder problemen ingeleverd maar William verlangt wel naar zijn eigenste SEATje. De RAV4 is wel een mooie auto maar deze was zo afgeragd dat hij niet lekker reed. De tweede auto, een Mazda 4x4, was een 'zwabberauto' en we hadden niet eens zin om hem op de foto te zetten want hij was niet echt wat je zegt eh....mooi.

Op het vliegveld kroop de ware snob in mij naar boven en ben ik naar de ticket balie gelopen om te vragen wat een upgrade voor de kaartjes ons zou kosten. Niet al teveel dus de laatste uren van de vakantie in de VS hebben we doorgebracht in de bijzonder goed geoutilleerde lounge van US Airways. Voor de mensen die het stukje over het eten op de heenweg hebben overgeslagen kunnen we het volgende zeggen: De kattenkots van twee weken geleden is dus écht alleen voor toeristenklasse!! Nu aten we eerst een spinazisalade met croutons en als hoofdgerecht heeft William een flat iron steak gekozen die geserveerd werd met een baked potato en heb ik een heerlijke red snapper gegeten met verse spinazi en rijst met gebakken pecannoten. Op Cathay Airlines na is dit het beste eten dat ik ooit in het vliegtuig gegeten heb.

Natuurlijk is eten belangrijk, ik praat daar ook graag over in deze blog, maar we waren dubbel blij dat ik de snob in mij heb laten spreken. Voor vertrek hadden we n.l. 1 uur vertraging en boven Amsterdam hebben we een half uur rondjes gedraaid. Na 4 dagen in een kruipruimte te hebben gezeten, is dit toch wel erg luxe. De salontafel en het vloerkleed worden een paar maandjes opgeschoven maar de vlucht was prima.

De koffers kwamen er vrij snel aan en ook nu weer werden we niet aangehouden door de douane. Om 10 uur reden we van Schiphol weg en zonder enig oponthoud waren we een half uur later op De Brink. Het is nu tien voor 9 en omdat we vanmiddag een uurtje hebben geslapen, willen we niet vóór 10 uur de lampen uit doen.

Morgen zet ik nog wat foto's op deze blog maar resumerend over deze héérlijke maar toch véél te korte vakantie:

  • We hebben te weinig honkbal wedstrijden gezien;
  • Macy's en Prime Outlets hebben niet zoveel aan ons verdiend dit keer;
  • Het weer kon iets beter maar we zijn in ieder geval niet verbrand;
  • In NYC kun je beter boven de 50ste straat in een hotel dan op de 36ste straat;
  • We zijn blij dat we nog een weekje vrij zijn om bij te komen.

zaterdag 16 mei 2009

Hoe komt het toch?

Hoe komt het toch dat we een dagkaart voor de metro kopen en dat we toch zo ontzettend veel lopen?
Vanmorgen begon het goed met een lekker ontbijtje en voor wat last minute shopping naar Macy's GELOPEN. Maarja, toen moest de dag nog beginnen dus eerst even de tassen op de kamer gezet zodat we er niet de hele dat mee hoefden te zeulen. Natuurlijk de 5 blokken GELOPEN!

We zijn met de metro naar 5th Avenue gegaan maar voordat je bij de metro aangekomen bent, moet je 5 blokken LOPEN. Op 5th even de Disney store ingeweest maar helaas, geen leuke sloffen of leuk nachthemd en ik heb Armani en Louis Vuitton maar overgeslagen want dat past niet in de koffers. Via 5th naar Central Park GELOPEN en om van deze wandeling uit te rusten hebben we lekker in de zon een uurtje naar softbal zitten kijken. Daarna WANDELDEN we naar Fiorelli voor een overheerlijke authentiek Italiaanse lunch waarna we even door Barnes & Nobles LIEPEN.
Eindelijk bij de metro aangekomen besloten we naar Ground Zero te gaan.












We LIEPEN waarschijnlijk de verkeerde kant op om uitzicht over het bouwterrein te hebben dus zijn we DOORGELOPEN naar Wallstreet want na al die keren in NYC waren we daar nog nooit geweest. Erg leuk om te zien maar we waren nu toch wel redelijk moe dus LIEPEN we naar de dichtsbijzijnde metro om terug te gaan naar ons hotel.
We wilden even wat gaan drinken bij een sportsbar en daar konden we met de metro naartoe maar we besloten om éven 11 blokken te LOPEN.
Tijdens het LOPEN schopte ik een bak met chili omver die een één of andere onverlaat op de stoep had laten staan. De hotdog verkoper waar het vlakbij gebeurde kon maar moeilijk van zijn servetten afkomen - het leek Sodexo wel - en ik voelde me zo vies dat ik mijn handen bij het HRC tot aan mijn ellebogen heb gewassen.
Helaas konden we de sportsbar niet vinden en LIEPEN we terug naar het Hard Rock Cafe om daar even wat te drinken en om in stijl afscheid te nemen van NYC: een hamburger!
Morgen de koffers pakken en dat wordt een enorme uitdaging in deze kamer. Zoals jullie je misschien kunnen herinneren is er niks mis mee maar het lijkt wel een kruipruimte. De koffers kunnen nergens liggen en het bureau staat bijna tegen de bedden: een échte uitdaging dus!
Op maandag (Nederlandse maandag) volgt het volgende berichtje want morgen zitten we in het vliegtuig.

vrijdag 15 mei 2009

De tijd vliegt!

Hoe is de dag vandaag gegaan? Nou heel simpel: we stonden op, knipperden twee keer met ons ogen en het was alweer voorbij! Hier in NYC lijkt de tijd sneller te gaan dan wáár dan ook.

We zijn eerst even langs Macys gelopen omdat het shirt dat William gisteren kocht, kapot was. Geen bon? Geen probleem, gewoon een nieuw shirt meegekregen! Daarna naar het MOMA waar ik iedere keer naast mij keek met de vraag: wie ben jij en wat heb je met mijn man gedaan. Op de één of andere manier waardeert William kunst meer dan vroeger en zijn we veel langer in het museum gebleven dan we verwacht hadden. Dan maar wat dingen doorschuiven naar morgen of volgende keer en met een mooie poster en een 'gneetje, terug naar de hotelkamer. Jammer genoeg hadden ze de poster van Roy Lichtenstein niet meer maar de poster van het MOMA zelf zal ook prachtig hangen aan de grote muur. Snel terug naar het hotel om daar alles af te gooien.

Vanuit het hotel zijn we vrijwel direct naar het Yankee Stadium gegaan maar helaas viel dit keer de foto van ons tweetje compleet in het water. William weigert gewoonweg op de foto te staan vóór het









ball park dus hier een solo foto. Het waren prima plekken en we hebben heel wat meegemaakt. In ons vak gingen ze ineens matten, een inside the park home run gezien en we ziijn ons rotgeschrokken van de bierprijzen. Kijk eens naar de button op de beerman. Jaja dames en heren bloglezers, dat is voor één flesje bier! We gingen weg toen de Twins voorstonden met 4-2 en William's avond kon niet meer stuk, totdat wij langs een sportsbar liepen en de eindstand van 4-5 zagen.

Vlakbij het hotel zagen wij show auto's die zo heen en weer schudden (kweennie hoe ze heten) maar het zag er wel kikken uit.

Het is weer erg laat maar om de tijd wat minder snel te laten lopen, gaan we morgen wat vroeger op pad. Het is morgen immers de laatste dag in The Big Apple!

donderdag 14 mei 2009

Nieuwe voeten?

Vanmorgen hebben we lekker rustig aan gedaan voordat we ons winkellijstje gingen afwerken. De volgorde weet ik niet meer helemaal maar hier is een kort verslag van een winkeldag.

Één van de winkels was de Virgin store en raadt eens.....ook hier gaat hij weg. Op internet opgezocht: ze gaan allemaal sluiten hier in de VS! De NBC en HBO stores zijn er nog wel en bij NBC hebben we twee mokken en een magneetje gekocht. Natuurlijk even op z'n Japans (can you take our picture) op Rockefeller Plaza voordat we verder gingen. Timberland store was niet écht meer wat het was toen het nog in mid Manhattan zat maar ik heb een fantastische Calvin Klein spijkerbroek gekocht.
In Macy's hebben we alleen de heren gedaan want alleen dat beslaat al een heel gebouw en ondanks ons gebruik van de metro hebben we er toch alweer een paar kilometertjes opzitten.
We aten om half drie pas sushi als lunch maar dat was zoveel dat we zonder te eten naar de musical Billy Elliot gingen. Een heel aandoenlijke musical en als je wilt weten waar het over gaat kun je ook de film kijken. Na de mooie avond hebben we even bij de Deli een kleine sandwich opgepikt en daar zitten we nu nog van uit te buiken.

Een heerlijke dag alleen valt New York me wel een beetje tegen. Je kunt hier werkelijk alles kopen behalve nieuwe voetjes. Nouja, dan maar met spierpijn verder morgen.

woensdag 13 mei 2009

The City That Never Sleeps!

Om 7 uur ging de wekker en op de automatische piloot werden de koffers gevuld, gedouched en uitgecheckt. We moeten n.l. al om 13:00 uur bij de Mets zijn en het is een flink stukje rijden.

De tolweg is niet goedkoop maar wel een stuk rustiger dan andere wegen want al het vrachtverkeer rijdt is het grootste gedeelte van de route afgescheiden van het gewone verkeer. We zijn nog wel even van de weg afgegaan voor een donut en een koffie maar de omweg was het niet helemaal waard in mijn ogen. Ik had écht héle vieze koffie!
Vandaag geen coyote langs de weg zien staan, gisteren wel, maar dat maakt de rit naar New York niet minder mooi. Hoewel we de weg al een paar keer gereden hebben, zien we iedere keer nieuwe dingen en de grote memorial brug bij Delaware blijft erg indrukwekkend.
Toen we de Lincoln tunnel uitkwamen reed William als een echte New Yorker direct naar de 36ste straat waar het Wyndham aan gelegen is. Hop, het verkeer stond vast? Dan rijden we toch gewoon even anders!

We moesten even wachten tot de kamer klaar was en toen we de ruimte binnenkwamen had ik al meteen spijt dat we 2 bedden gekregen hadden. Met één bed was de kamer n.l. iets ruimer geweest. Afgezien van de afmetingen is het een prachtige kamer met alles erop en eraan dus ons hoor je niet klagen.

Snel naar de Mets en wij hebben heerlijk in het zonnetje 7 inningen van de wedstrijd gekeken totdat we alletwee niet lekker werden. Waarschijnlijk van de felle zon en de hitte dus we besloten met de trein #7 weer terug naar Manhattan te gaan. Gelukkig kregen wij nog wel even bevestigd dat niet alle Amerikanen het met Bush en Cheney eens waren.

Nadat we in het hotel even hadden uitgerust zijn we richting Times Square gelopen en habben daar in een wáánzinnig groot Hard Rock Cafe een hele goede hamburger gegeten. Al héél snel daarna sloeg de vermoeidheid toe, of de mojito dat kan ook, en zijn we op ons gemakkie terug naar het hotel gelopen.

De enorme Virgin Megastore zit er niet meer. We dachten eerst dat het boegbeeld van Times Square het niet gered had en waren geschokt. Gelukkig, hij is verplaatst naar 14th street.
The City That Never Sleeps.... nou wij wel hoor. Het is pas 10 uur en we gaan luchtig plat.

dinsdag 12 mei 2009

14 jaar geleden......

....beloofden wij elkaar trouw enzo. Nou, als je ons toen had gevraagd hoe ons jubileum er nu uit zou zien hadden we ons geen betere dag kunnen bedenken.

Het was heerlijk weer en wij hebben een goed (kadootje van Hilton) ontbijt gegeten in het hotel. De weg naar de Queenstown Premium Outlet was een scenic route en we hebben allemaal leuke dingetjes gekocht. Geen schoenen dit keer maar wel een pakje en Bill een mooie trui.

We namen de korte weg richting het restaurant G&M en hebben daar een heerlijke crab cake gegeten. Lekkerder zijn wij ze eerlijk gezegd nog niet tegengekomen.

We kwamen erachter dat we de tickets voor de O's vergeten waren maar de omweg naar het hotel duurde niet langer dan een half uurtje. Snel even alle spullen binnen gezet en als een speer naar Barnes en Nobles waar we dvd-serie van Cal Ripken en een kaartje van Manhattan hebben opgepikt want vanaf morgen zijn we daar 4 dagen en dat gaat écht niet zonder StreetWise. We hebben er thuis ook ééntje maar iemand is hem vergeten in te pakken.
Bij de wedstrijd van de Orioles kregen we ieders een #17 t-shirt (kadootje van Angelos) en hebben we nog wat 'kleine dingetjes' aangeschaft. Ach, je moet ze toch steunen als je fan bent hé! Het was een fantastische wedstrijd en speciaal voor onze trouwdag hebben ze met 7-5 gewonnen.

Voor Willeke was Roberts er en voor William was Amber goed in beeld.








De weg naar het hotel duurde maar een kwartiertje en eerlijk gezegd duurde het mij langer om al onze nieuwe spullen in de koffers te krijgen. Vannacht hadden wij voldoende puntjes opgebouwd om gratis in ons hotel te verblijven. Een goede afsluiting van een perfecte dag!








Morgen vroeg op want de Mets spelen al om 13:05.

Vandaag zijn we 14 jaar getrouwd, is het beste wat ik ooit gedaan heb in mijn leven al voelt het niet altijd zo, ha, ha. Als ‘beloning’ neem ik mijn meissie vandaag mee naar outlet shopping, crabscakes eten en een O’s game. Zij schrijft het verslag vanavond, zoals gewoonlijk met foto’s.

Bill.