maandag 18 mei 2009

Zo, dat waren de salontafel en een vloerkleed....



Het inpakken van de koffers verliep voorspoedig zo ook de reis naar Philadelphia. Wij hadden eigenlijk zoveel tijd over dat we van de tolweg zijn afgegaan en de I130 hebben genomen. Zo kwamen wij een onwijs leuke diner tegen waar we zowaar versgeperste sinaasappelsap kregen.

We kwamen weer alleen full service benzinepompen tegen dus zijn we van dezelfde afslag afgegaan als vorige week, toen we de auto gingen omruilen. Fullservice $2,15 versus Selfservice $2,45 dus lachend vragen wij ons af waarom we in hemelsnaam zijn doorgereden.

De auto werd zonder problemen ingeleverd maar William verlangt wel naar zijn eigenste SEATje. De RAV4 is wel een mooie auto maar deze was zo afgeragd dat hij niet lekker reed. De tweede auto, een Mazda 4x4, was een 'zwabberauto' en we hadden niet eens zin om hem op de foto te zetten want hij was niet echt wat je zegt eh....mooi.

Op het vliegveld kroop de ware snob in mij naar boven en ben ik naar de ticket balie gelopen om te vragen wat een upgrade voor de kaartjes ons zou kosten. Niet al teveel dus de laatste uren van de vakantie in de VS hebben we doorgebracht in de bijzonder goed geoutilleerde lounge van US Airways. Voor de mensen die het stukje over het eten op de heenweg hebben overgeslagen kunnen we het volgende zeggen: De kattenkots van twee weken geleden is dus écht alleen voor toeristenklasse!! Nu aten we eerst een spinazisalade met croutons en als hoofdgerecht heeft William een flat iron steak gekozen die geserveerd werd met een baked potato en heb ik een heerlijke red snapper gegeten met verse spinazi en rijst met gebakken pecannoten. Op Cathay Airlines na is dit het beste eten dat ik ooit in het vliegtuig gegeten heb.

Natuurlijk is eten belangrijk, ik praat daar ook graag over in deze blog, maar we waren dubbel blij dat ik de snob in mij heb laten spreken. Voor vertrek hadden we n.l. 1 uur vertraging en boven Amsterdam hebben we een half uur rondjes gedraaid. Na 4 dagen in een kruipruimte te hebben gezeten, is dit toch wel erg luxe. De salontafel en het vloerkleed worden een paar maandjes opgeschoven maar de vlucht was prima.

De koffers kwamen er vrij snel aan en ook nu weer werden we niet aangehouden door de douane. Om 10 uur reden we van Schiphol weg en zonder enig oponthoud waren we een half uur later op De Brink. Het is nu tien voor 9 en omdat we vanmiddag een uurtje hebben geslapen, willen we niet vóór 10 uur de lampen uit doen.

Morgen zet ik nog wat foto's op deze blog maar resumerend over deze héérlijke maar toch véél te korte vakantie:

  • We hebben te weinig honkbal wedstrijden gezien;
  • Macy's en Prime Outlets hebben niet zoveel aan ons verdiend dit keer;
  • Het weer kon iets beter maar we zijn in ieder geval niet verbrand;
  • In NYC kun je beter boven de 50ste straat in een hotel dan op de 36ste straat;
  • We zijn blij dat we nog een weekje vrij zijn om bij te komen.

zaterdag 16 mei 2009

Hoe komt het toch?

Hoe komt het toch dat we een dagkaart voor de metro kopen en dat we toch zo ontzettend veel lopen?
Vanmorgen begon het goed met een lekker ontbijtje en voor wat last minute shopping naar Macy's GELOPEN. Maarja, toen moest de dag nog beginnen dus eerst even de tassen op de kamer gezet zodat we er niet de hele dat mee hoefden te zeulen. Natuurlijk de 5 blokken GELOPEN!

We zijn met de metro naar 5th Avenue gegaan maar voordat je bij de metro aangekomen bent, moet je 5 blokken LOPEN. Op 5th even de Disney store ingeweest maar helaas, geen leuke sloffen of leuk nachthemd en ik heb Armani en Louis Vuitton maar overgeslagen want dat past niet in de koffers. Via 5th naar Central Park GELOPEN en om van deze wandeling uit te rusten hebben we lekker in de zon een uurtje naar softbal zitten kijken. Daarna WANDELDEN we naar Fiorelli voor een overheerlijke authentiek Italiaanse lunch waarna we even door Barnes & Nobles LIEPEN.
Eindelijk bij de metro aangekomen besloten we naar Ground Zero te gaan.












We LIEPEN waarschijnlijk de verkeerde kant op om uitzicht over het bouwterrein te hebben dus zijn we DOORGELOPEN naar Wallstreet want na al die keren in NYC waren we daar nog nooit geweest. Erg leuk om te zien maar we waren nu toch wel redelijk moe dus LIEPEN we naar de dichtsbijzijnde metro om terug te gaan naar ons hotel.
We wilden even wat gaan drinken bij een sportsbar en daar konden we met de metro naartoe maar we besloten om éven 11 blokken te LOPEN.
Tijdens het LOPEN schopte ik een bak met chili omver die een één of andere onverlaat op de stoep had laten staan. De hotdog verkoper waar het vlakbij gebeurde kon maar moeilijk van zijn servetten afkomen - het leek Sodexo wel - en ik voelde me zo vies dat ik mijn handen bij het HRC tot aan mijn ellebogen heb gewassen.
Helaas konden we de sportsbar niet vinden en LIEPEN we terug naar het Hard Rock Cafe om daar even wat te drinken en om in stijl afscheid te nemen van NYC: een hamburger!
Morgen de koffers pakken en dat wordt een enorme uitdaging in deze kamer. Zoals jullie je misschien kunnen herinneren is er niks mis mee maar het lijkt wel een kruipruimte. De koffers kunnen nergens liggen en het bureau staat bijna tegen de bedden: een échte uitdaging dus!
Op maandag (Nederlandse maandag) volgt het volgende berichtje want morgen zitten we in het vliegtuig.

vrijdag 15 mei 2009

De tijd vliegt!

Hoe is de dag vandaag gegaan? Nou heel simpel: we stonden op, knipperden twee keer met ons ogen en het was alweer voorbij! Hier in NYC lijkt de tijd sneller te gaan dan wáár dan ook.

We zijn eerst even langs Macys gelopen omdat het shirt dat William gisteren kocht, kapot was. Geen bon? Geen probleem, gewoon een nieuw shirt meegekregen! Daarna naar het MOMA waar ik iedere keer naast mij keek met de vraag: wie ben jij en wat heb je met mijn man gedaan. Op de één of andere manier waardeert William kunst meer dan vroeger en zijn we veel langer in het museum gebleven dan we verwacht hadden. Dan maar wat dingen doorschuiven naar morgen of volgende keer en met een mooie poster en een 'gneetje, terug naar de hotelkamer. Jammer genoeg hadden ze de poster van Roy Lichtenstein niet meer maar de poster van het MOMA zelf zal ook prachtig hangen aan de grote muur. Snel terug naar het hotel om daar alles af te gooien.

Vanuit het hotel zijn we vrijwel direct naar het Yankee Stadium gegaan maar helaas viel dit keer de foto van ons tweetje compleet in het water. William weigert gewoonweg op de foto te staan vóór het









ball park dus hier een solo foto. Het waren prima plekken en we hebben heel wat meegemaakt. In ons vak gingen ze ineens matten, een inside the park home run gezien en we ziijn ons rotgeschrokken van de bierprijzen. Kijk eens naar de button op de beerman. Jaja dames en heren bloglezers, dat is voor één flesje bier! We gingen weg toen de Twins voorstonden met 4-2 en William's avond kon niet meer stuk, totdat wij langs een sportsbar liepen en de eindstand van 4-5 zagen.

Vlakbij het hotel zagen wij show auto's die zo heen en weer schudden (kweennie hoe ze heten) maar het zag er wel kikken uit.

Het is weer erg laat maar om de tijd wat minder snel te laten lopen, gaan we morgen wat vroeger op pad. Het is morgen immers de laatste dag in The Big Apple!

donderdag 14 mei 2009

Nieuwe voeten?

Vanmorgen hebben we lekker rustig aan gedaan voordat we ons winkellijstje gingen afwerken. De volgorde weet ik niet meer helemaal maar hier is een kort verslag van een winkeldag.

Één van de winkels was de Virgin store en raadt eens.....ook hier gaat hij weg. Op internet opgezocht: ze gaan allemaal sluiten hier in de VS! De NBC en HBO stores zijn er nog wel en bij NBC hebben we twee mokken en een magneetje gekocht. Natuurlijk even op z'n Japans (can you take our picture) op Rockefeller Plaza voordat we verder gingen. Timberland store was niet écht meer wat het was toen het nog in mid Manhattan zat maar ik heb een fantastische Calvin Klein spijkerbroek gekocht.
In Macy's hebben we alleen de heren gedaan want alleen dat beslaat al een heel gebouw en ondanks ons gebruik van de metro hebben we er toch alweer een paar kilometertjes opzitten.
We aten om half drie pas sushi als lunch maar dat was zoveel dat we zonder te eten naar de musical Billy Elliot gingen. Een heel aandoenlijke musical en als je wilt weten waar het over gaat kun je ook de film kijken. Na de mooie avond hebben we even bij de Deli een kleine sandwich opgepikt en daar zitten we nu nog van uit te buiken.

Een heerlijke dag alleen valt New York me wel een beetje tegen. Je kunt hier werkelijk alles kopen behalve nieuwe voetjes. Nouja, dan maar met spierpijn verder morgen.

woensdag 13 mei 2009

The City That Never Sleeps!

Om 7 uur ging de wekker en op de automatische piloot werden de koffers gevuld, gedouched en uitgecheckt. We moeten n.l. al om 13:00 uur bij de Mets zijn en het is een flink stukje rijden.

De tolweg is niet goedkoop maar wel een stuk rustiger dan andere wegen want al het vrachtverkeer rijdt is het grootste gedeelte van de route afgescheiden van het gewone verkeer. We zijn nog wel even van de weg afgegaan voor een donut en een koffie maar de omweg was het niet helemaal waard in mijn ogen. Ik had écht héle vieze koffie!
Vandaag geen coyote langs de weg zien staan, gisteren wel, maar dat maakt de rit naar New York niet minder mooi. Hoewel we de weg al een paar keer gereden hebben, zien we iedere keer nieuwe dingen en de grote memorial brug bij Delaware blijft erg indrukwekkend.
Toen we de Lincoln tunnel uitkwamen reed William als een echte New Yorker direct naar de 36ste straat waar het Wyndham aan gelegen is. Hop, het verkeer stond vast? Dan rijden we toch gewoon even anders!

We moesten even wachten tot de kamer klaar was en toen we de ruimte binnenkwamen had ik al meteen spijt dat we 2 bedden gekregen hadden. Met één bed was de kamer n.l. iets ruimer geweest. Afgezien van de afmetingen is het een prachtige kamer met alles erop en eraan dus ons hoor je niet klagen.

Snel naar de Mets en wij hebben heerlijk in het zonnetje 7 inningen van de wedstrijd gekeken totdat we alletwee niet lekker werden. Waarschijnlijk van de felle zon en de hitte dus we besloten met de trein #7 weer terug naar Manhattan te gaan. Gelukkig kregen wij nog wel even bevestigd dat niet alle Amerikanen het met Bush en Cheney eens waren.

Nadat we in het hotel even hadden uitgerust zijn we richting Times Square gelopen en habben daar in een wáánzinnig groot Hard Rock Cafe een hele goede hamburger gegeten. Al héél snel daarna sloeg de vermoeidheid toe, of de mojito dat kan ook, en zijn we op ons gemakkie terug naar het hotel gelopen.

De enorme Virgin Megastore zit er niet meer. We dachten eerst dat het boegbeeld van Times Square het niet gered had en waren geschokt. Gelukkig, hij is verplaatst naar 14th street.
The City That Never Sleeps.... nou wij wel hoor. Het is pas 10 uur en we gaan luchtig plat.

dinsdag 12 mei 2009

14 jaar geleden......

....beloofden wij elkaar trouw enzo. Nou, als je ons toen had gevraagd hoe ons jubileum er nu uit zou zien hadden we ons geen betere dag kunnen bedenken.

Het was heerlijk weer en wij hebben een goed (kadootje van Hilton) ontbijt gegeten in het hotel. De weg naar de Queenstown Premium Outlet was een scenic route en we hebben allemaal leuke dingetjes gekocht. Geen schoenen dit keer maar wel een pakje en Bill een mooie trui.

We namen de korte weg richting het restaurant G&M en hebben daar een heerlijke crab cake gegeten. Lekkerder zijn wij ze eerlijk gezegd nog niet tegengekomen.

We kwamen erachter dat we de tickets voor de O's vergeten waren maar de omweg naar het hotel duurde niet langer dan een half uurtje. Snel even alle spullen binnen gezet en als een speer naar Barnes en Nobles waar we dvd-serie van Cal Ripken en een kaartje van Manhattan hebben opgepikt want vanaf morgen zijn we daar 4 dagen en dat gaat écht niet zonder StreetWise. We hebben er thuis ook ééntje maar iemand is hem vergeten in te pakken.
Bij de wedstrijd van de Orioles kregen we ieders een #17 t-shirt (kadootje van Angelos) en hebben we nog wat 'kleine dingetjes' aangeschaft. Ach, je moet ze toch steunen als je fan bent hé! Het was een fantastische wedstrijd en speciaal voor onze trouwdag hebben ze met 7-5 gewonnen.

Voor Willeke was Roberts er en voor William was Amber goed in beeld.








De weg naar het hotel duurde maar een kwartiertje en eerlijk gezegd duurde het mij langer om al onze nieuwe spullen in de koffers te krijgen. Vannacht hadden wij voldoende puntjes opgebouwd om gratis in ons hotel te verblijven. Een goede afsluiting van een perfecte dag!








Morgen vroeg op want de Mets spelen al om 13:05.

Vandaag zijn we 14 jaar getrouwd, is het beste wat ik ooit gedaan heb in mijn leven al voelt het niet altijd zo, ha, ha. Als ‘beloning’ neem ik mijn meissie vandaag mee naar outlet shopping, crabscakes eten en een O’s game. Zij schrijft het verslag vanavond, zoals gewoonlijk met foto’s.

Bill.

maandag 11 mei 2009

Pffffffffffft wat een dag!

Ik ben blij dat William heeft besloten om niet al teveel 'rijdagen' in te lassen. Vandaag is het wel zo'n dag en volgens mij zijn we te oud om zo lang in een auto te zitten. 's-Morgens gaat het allemaal nog wel maar hoe verder de dag vordert, hoe kribbiger wij worden.

Sinds gisteren brandt er in de auto een lampjes met de tekst: Maintainance required! We moesten toch door Philadelphia heen dus besloten we de auto in te leveren waar we hem ook hadden opgehaald. Maarja, alle benzinestations vóór het vliegveld waren full service en daar had Bill geen zin in dus toen we eenmaal bij de afslag waren hadden we nog niet getankt. Gelukkig was er een paar mijl later een afslag en raad eens, de credit card werkte daar niet. Nou, dat zijn dingen die niet echt werken voor ons humeur hoor als je er al bijna 4 uur op hebt zitten!

De Hertz dame op het vliegveld hoorde niet dat de huurtermijn nog niet afgelopen was maar dat de auto onderhoud nodig had en tja.....toen begonnen de problemen. We kregen van haar een rekening van bijna $400 terwijl wij het allemaal al vooruit betaald hadden. Gelukkig wisten de mensen in het Hertz#1 kantoor direct wat er mis was maar het duurde best wel even voordat we een oudere Mazda uit Florida meekregen. Ach, voor de eerste week hebben we goede herinneringen aan onze RAV4. Geen foto van ons tweetjes maar één van de twee is ook leuk, toch?

Om 4 uur checkten we in het hotel in en reden we gelijk door naar White Marsh Mall. Waarschijnlijk zijn we erg verwend want we vonden deze eerst zo chique mall, helemaal niets meer aan. Het kan er ook aan liggen dat we gewoon erg moe waren en flink veel trek hadden want na half 10 hadden we helemaal niets meer gegeten. Ach, TGI's voldeed weer helemaal aan onze verwachtingen en met een Brownie obsession 'to go' reden we voldaan naar ons hotel om daar honkbal te gaan kijken.

Morgen zijn we 14 jaar getrouwd en gaan we een live wedstrijd van de Orioles bekijken. Ik kijk er nu al naar uit!

zondag 10 mei 2009

Alsof ik thuis ben op zondag.....

Vanmorgen eerst wat spulletjes opgehaald bij Heppie en Nils omdat wij hen misbruiken als we iets willen bestellen in de VS en de verzendkosten té hoog zijn. Dat zouden ze ook bij ons mogen maar Europa is nou eenmaal niet zo goeiekoop als de VS dus dat schiet voor hun niet op.

Heerlijk op de patio gezeten in het zonnetje en uit de wind en lekker met Soren en de kat gespeeld voordat wij richting het zuiden reden. Tja, Cooperstown gaan we deze reis maar overslaan want vandaag bijna 5 uur rijden en dan morgen ook nog eens een keertje, dat werd een beetje teveel. Het moet natuurlijk geen verplichting worden en we komen hier echt nog wel een keertje.
We zijn tot aan Branford CT gereden en checkten in in een holiday in met wasfaciliteiten. Zo lijkt deze moederdag op een échte zondag thuis: wassen en strijken!
Omdat we verder geen wedstrijd hebben gezien of iets anders gedaan hebben, zijn we crea bea geweest en hebben een foto van ons op de hotelkamer gemaakt. Het laatste wasje komt zo uit de droger en mijn armpjes hebben aftersun nodig dus tot morgen vanuit Baltimore!

zaterdag 9 mei 2009

Het voelt als thuiskomen....


De rit naar Boston verliep prima en toen we Connetticut uitreden begon het zonnetje te schijnen. Om half 1 waren we al bij het hotel en er was al een kamer klaar.
Als echte Bostonians liepen wij vanuit ons hotel naar China Town waar we om een uur of twee we een hapje Vietnamees aten, wat we overigens altijd doen als we hier zijn. Ik kocht mijn eerste paar schoenen gekocht en mijn mannetje heeft mij een bijpassende tas kado heeft gegeven. Ééntje van Kathy van Zeeland, nu nog even uitvinden of ze uit NL komt of dat haar naam dat alleen maar doet vermoeden.
Omdat er geen taxi's te vinden waren, liepen we ook de terugweg door Boston Public en genoten we van het heerlijke weer. In het hotel knapten we ons even op om direct met een taxi richting The Chart House te gaan op Longwarf, alwaar Hepzaba en Nils al op ons zaten te wachten. Het was een 'super' avond en hebben ook 'super' gegeten. De toetjes waren heerlijk en ik heb maar één woord voor dit restaurant en het gezelschap: super! Nog een beetje uitbuikend liggen we tv te kijken en kan ik niet wachten totdat dit stukje klaar is en de foto's geupload zijn want het is nu kwart voor 12 en we zijn aardig ingekakt.

Morgenochtend even langs Hep en Nils om Soren te bewonderen en om wat spulletjes op te pikken die William daar naartoe heeft laten sturen en dan rijden we door naar Cooperstown.

Welterusten en tot morgen!

vrijdag 8 mei 2009

Spannend?

En als jullie nu denken een spannend berichtje te zullen lezen dan ben ik bang dat je naar gisteren of morgen moet doorschakelen want vandaag is er nauwelijks iets gebeurd. We hebben gisteravond besloten niet naar Reading te gaan maar alvast richting Boston te rijden. Nu hoeven we morgen maar 3 uurtjes te rijden in plaats van 6 uur.


Het spannendste dingen die vandaag gebeurd zijn:
- we zijn dwars door NYC gereden zonder vast te staan
- in een mall was er een brandalarm maar we werden niet geëvacueerd en
- we hebben heerlijk gegeten in een Outback


Nu lig ik te genieten van mijn toetje, een enorme punt carrot cake. Ohja, Liesbeth: ik heb een verrassing voor je gekocht......


Morgen meer, nu moe van het autorijden!

donderdag 7 mei 2009

Heerlijk ontspannen dagje!

Vandaag na een onrustige nacht opgestaan en lekker even lopen tutten voordat wij naar een diner reden die wij gisteren vanaf de snelweg zagen. Weer een fantastisch ontbijt gehad en toen wij afrekenden stond ik met open mond naar de heeeeeerlijke taarten te kijken. Nee nee nee, je hebt net gegeten maar deze vakantie ga ik zéker nog een stuk worteltaart verorberen!


Ik heb ons helemaal zonder Tom Tom naar Wilmington geleid over route 100. Echt een prachtige weg voor mensen die van mooie huizen met witte hekjes een paardjes houden. Aan de Horse shoe trail lagen huizen die je door de oprijlaan niet eens zag liggen. Het begon wel even te regenen maar we hadden goede hoop op een droge wedstrijd. In Wilmington aangekomen dirigeerde ik ons naar de Concord Mall. Een wat kleine mall waar ik wel twee hele leuke bloesjes heb gekocht. Op het parkeerterrein van de mall het adres op de TT ingetikt van het hotel en wat bleek: Ons hotel kijkt erop uit hahahahahaha!

Na even een uurtje rusten reden wij niet naar Joes Crab Shack maar naar Longhorne steak house want we hadden geen zin in wéér een avond ballpark food. Het ballpark was daarna zó gevonden en hoewel het een pitchers duel was, hebben we met veel genoegen naar de wedstrijd gekeken. De three stooges achter ons - drie héle dikke dames - hebben de hele wedstrijd zitten praten over geld, geld en nog eens geld. En als het niet over geld ging......dan vroegen ze zich wel af hoe duur het zou zijn.
Mij hoor je niet hoor, ik heb weer een lieverdje gekocht en mijn mannetje gaf mij de echte mascotte van de Blue Rocks. Jammer genoeg verloren ze wel met 1-0.

woensdag 6 mei 2009

Van alles wat

Vanmorgen in de bezemkast met wisselend warm en koud water gedoucht. Ze zullen in het York hotel geen hoge waterrekening hebben denken wij.

Nick’s diner was een Mill Creek Diner geworden maar dat kon de pret niet drukken. Het is echt een hele tijd geleden dat wij een full American Breakfast hebben gegeten voor onder de $ 10, inclusief jus d’orange! En nee, niet p/p maar samen!!

Het volgende op onze agenda is een bezoek aan de Harley-Davidson fabriek. In tegenstelling tot die in Kansas City deed deze fabriek nog wel in tours. De tour van 11.00 was voor ons en in de tussentijd hebben wij de winkel bezocht en de motoren die er tentoongesteld stonden. De tour was écht heel leuk! Je liep niet, zoals bij de Ford fabrieken, boven op een rondgang maar je liep écht in de fabriek tussen de onderdelen, de voertuigen en de mensen door. Leuke ervaring en we kunnen het iedereen aanraden die ook maar een beetje van techniek of motoren houdt.
Onderweg naar Allentown reden we door mooi glooiend landschap en we hebben vreselijk gelachen toen we een bord zagen met: Wilkommen im Dutch town!

In de Lehigh Valley Mall is William geslaagd voor zijn portemonnee en het MLB spelletje voor de PSP. Hij heeft nog lang niet zoveel uitgegeven dan ik gisteren voor mijn Clinique maar hij komt nu gestaag dichterbij!
Vanmorgen kwamen wij erachter dat de wedstrijd van vanavond een Double Header zou zijn en ipv 18:05 begon de eerste wedstrijd al om 17:35. Het was bewolkt maar heerlijk weer en we hebben genoten van het Ballpark eten! We hadden immers goed geluncht bij TGI Fridays……. Het was vanavond Japan Night omdat Morris, een onbetaalde Japanse stagiair die er vier maanden gewerkt heeft, afscheid nam. Hij was helemaal aangeslagen door alle kadootjes en het applaus dat hij kreeg. De eerste wedstrijd werd in de laatste inning gewonnen door de Iron Pigs maar al snel begon het weer te regenen. Er werd omgeroepen dat er een rain delay zou zijn en toen het steeds harder begon te regenen zijn we maar naar het hotel gereden.

Morgen gaan we een scenic route rijden richting Wilmington. Nu maar hopen dat het weer meewerkt!

dinsdag 5 mei 2009

Gewoon, lekker ontspannen!

Vanmorgen werden we pas om half 6 wakker, wat in ons geval best laat is want meestal doen we de eerste dagen zo tussen 4 en 5 onze ogen open. We hadden zo'n vreselijke trek dat we een veel gemaakte fout begingen: in het hotel ontbijten. Voor $20 pp kun je bij een diner 5 menu's bestellen maarja, honger is honger dus ben ik toch maar twee keer naar het buffet gelopen. Ik zal maar niet zeggen wat ik de tweede keer nam of.... ja toch: pancakes met fruit en rijstepap!

Na een verfrissende wandeling over de boardwalk kwamen we bij de outlet stores "the Walk" aan maar helaas stonden we voor een dichte Fossil winkel. Terug in het hotel lekker uitgecheckt en richting York gereden.

Gek genoeg kregen we rond een uur of 1 trek en zijn we in "The King of Prussia" een prachtige mall, bij TGI even gaan lunchen. In deze inmens grote mall heb ik bij Bloomingdales staan slijmen met de dame van de Clinique Counter en kreeg ik nu alvast het kadootje mee wat ze pas in juni gaan weggeven!! Bij Lords & Taylor kreeg ik bij mijn aankoop een hele leuke toad bag van Clinique en in de komende tijd hoop ik bij Macy*s ook nog een leuke weggever te scoren.Het York hotel is een mooi oud hotel en om 6 uur liepen we richting het ballpark. Vlak voordat wij daar aankwamen begon het te spetteren en toen wij de kaartjes oppikten begon het al wat harder te regenen.
We liepen nét met een Philly Cheassteak en een Mountain Dew in onze handen toen er omgeroepen werd dat de wedstrijd posponed was. Niks geen raindelay, nee morgen wordt hij gespeeld. Ach, dat gebeurt dus na een leuke foto liepen we in onze regenjas met de limonade en twee cinnamon pretzels terug richting hotel. Gelukkig hadden we al wel een cap, mascotte en kerstbal gescoord en kregen wij bij binnenkomst een onaangekondigd kadootje: een koelkastmagneet met het schedule.

Doorweekt kwamen we in de hotelkamer maar het kan de pret niet drukken. William ligt tv te kijken en ik zit dit te schrijven. We hebben vandaag lekker twee wandelingen gemaakt en zijn bij beide onverrichter zaken teruggegaan. Wat maakt het ook eigenlijk uit? Geen stress, gewoon lekker ontspannen!

maandag 4 mei 2009

Met stip!

Vanochten ging om 5 uur de wekker en dat was wel héél erg vroeg hoor maarja, als je eenmaal wakker bent is het een kwestie van doorbijten. Om tien voor zes zaten we in de auto en het was al aardig druk op weg naar Schiphol. Veeeeeel te vroeg kwamen we bij de gate aan, zo vroeg zelfs dat we nog niet eens onze bagage af konden geven. Inchecken hadden we immers al gedaan. Toen er eenmaal dames achter de balies zaten gingen we gewoon de hele molen door en kregen we nieuwe boardingpassen.

We aten een ontbijtje en hebben even gewinkeld zonder wat te kopen waarna we bij de gate een boek gingen lezen. Het vliegtuig stond er al en we zagen dat ook het schoonmaakpersoneel gewoon gefouilleerd werd voordat ze het vliegtuig in mochten. Boarden ging heel snel en het vliegtuig reed ongeveer op tijd bij de gate weg. De vlucht was prima in orde maar met stip laat US Airways alle andere maatschappijen achter zich als het gaat om het smerigste vliegtuigvoer wat we ooit gegeten hebben. Zelfs ik vond het vies en dat wil wat zeggen ;). Ook de stewardessen waren met stip de oudste en lelijkste die we ooit hadden en de twee mannen die rondliepen waren al niet veel beter. Gelukkig hebben we allebei een tukkie kunnen doen en was de vlucht zo voorbij.

Door de douane heen ging wat lastiger. We waren erg blij met de korte rijen maar helaas was de douanier niet zo snugger. We moesten naar het kantoortje en toen we geholpen werden riep de douanier een collega. En echt, dat was een naamgenoot, waar we een praatje mee maakte. De man die ons hielp legde uit dat de eerdere douane beambte een foutje had gemaakt: Hij plaatste de vingerafdrukken van William bij mij en vv. Bij een volgend bezoek aan de VS zou het best nog een keer fout kunnen gaan. Met stip: een nieuw avontuur wat goed afliep zonder al teveel vertraging. Toen we n.l. aankwamen bij de bagageband duurde het nog even voordat onze koffers erop stonden.

Met stip staat overigens het navigeren boven in de top 10 van slechtste dagen ooit. Onza Toyota RAV4 heeft een navigatiesysteem maar we kozen toch voor de TomTom. Helaas werd dat er niet beter op en heb ik William 5x verkeerd gestuurd in nog geen uur tijd.

Eerst even een tree water en twee telefoons opgepikt bij Wall*Mart want we moeten elkaar wel kunnen bellen. Of dat nu een goed besluit is geweest weet ik niet want de telefoons waren wat duurder dan we dachten maar daarentegen krijg je ook $10 extra zodra je hem opwaardeert.

We waren zo in het hotel en nadat we de telefoons hadden aangemeld konden w ruim een uur later richting het Cubaanse restaurant. Ik heb een Paella gegeten van zwarte rijst en vis en mijn mannetje nam een platter. Was allemaal erg lekker en voor mij maakte de mojito het helemaal af. De kasten wilden helaas niet geven en volgens mij ben ik nog nooit zo snel door het afgesproken geld heengegaan dan vanavond. Nee, ook het gokken vanavond staat met stip bovenaan.

Al met al een heerlijke dag gehad en gaan we lekker vroeg slapen. In NL is het immers alweer kwart voor drie 's-nachts dus het was een lange nee, hele lange dag.

Welterusten en tot morgen vanuit Yorktown!

woensdag 15 april 2009

Blog

Zo, met nog zo’n tweeënhalve week voordat de vakantie begint ben ik ongeveer wel klaar met het ‘bouwen’ van onze blog. Links vindt je de lijstje en rechts snuisterijen. In het midden vanzelfsprekende de entry’s.

Veel plezier met lezen.

Bill

zondag 1 maart 2009

We kunnen haast niet wachten!

Het is nu bijna dagelijks dat ik van William te horen krijg: 'We hebben een hotel in......' of 'Ik heb tickets voor de.......' en eerlijk gezegd maakt mij dat héél ongeduldig. De foto's van het hotel dat hij voor een leuke prijs heeft kunnen boeken doen mij verlangen naar deze wel zeer onverwachte vakantie.

Alle favoriete plekjes worden weer aangedaan: Boston, New York en natuurlijk ons hometown Baltimore. We gaan Cal Ripken opzoeken in de Baseball hall of Fame en ik kan haast niet wachten om heerlijk crab cakes te eten met mijn mannetje.

We gaan in deze vakantie weer 'op z'n Japans' dus zie je ons wat vaker samen op de foto die dan door wildvreemden gemaakt is. Dat is vaak de helft van de lol: doe joe want toe meek a foto of us in front of de scoorboord?

Vandaag hoorde ik dat Errol en Erwin in dezelfde periode in ongeveer dezelfde hoek van de VS zijn dus wie weet kunnen we elkaar ontmoeten. Als die twee zich tenminste kunnen losrukken van de tweede-wereldoorlog-sites-en-memorabelia.

We houden jullie op de hoogte!

woensdag 11 februari 2009

Zo maar even een nieuw Blogje gemaakt voor Willeke. Wordt er een over onze toch nog onverwachte vakantie in mei. Als eerste een Widget toegevoegd van Sun columnist Peter Smuck. Meer volgt in de aanloop tot mei.

Wanneer je “Deze Blog volgen” op je eigen dashboard instelt krijg je daarover vanzelf bericht.