vrijdag 8 mei 2009

Spannend?

En als jullie nu denken een spannend berichtje te zullen lezen dan ben ik bang dat je naar gisteren of morgen moet doorschakelen want vandaag is er nauwelijks iets gebeurd. We hebben gisteravond besloten niet naar Reading te gaan maar alvast richting Boston te rijden. Nu hoeven we morgen maar 3 uurtjes te rijden in plaats van 6 uur.


Het spannendste dingen die vandaag gebeurd zijn:
- we zijn dwars door NYC gereden zonder vast te staan
- in een mall was er een brandalarm maar we werden niet geëvacueerd en
- we hebben heerlijk gegeten in een Outback


Nu lig ik te genieten van mijn toetje, een enorme punt carrot cake. Ohja, Liesbeth: ik heb een verrassing voor je gekocht......


Morgen meer, nu moe van het autorijden!

donderdag 7 mei 2009

Heerlijk ontspannen dagje!

Vandaag na een onrustige nacht opgestaan en lekker even lopen tutten voordat wij naar een diner reden die wij gisteren vanaf de snelweg zagen. Weer een fantastisch ontbijt gehad en toen wij afrekenden stond ik met open mond naar de heeeeeerlijke taarten te kijken. Nee nee nee, je hebt net gegeten maar deze vakantie ga ik zéker nog een stuk worteltaart verorberen!


Ik heb ons helemaal zonder Tom Tom naar Wilmington geleid over route 100. Echt een prachtige weg voor mensen die van mooie huizen met witte hekjes een paardjes houden. Aan de Horse shoe trail lagen huizen die je door de oprijlaan niet eens zag liggen. Het begon wel even te regenen maar we hadden goede hoop op een droge wedstrijd. In Wilmington aangekomen dirigeerde ik ons naar de Concord Mall. Een wat kleine mall waar ik wel twee hele leuke bloesjes heb gekocht. Op het parkeerterrein van de mall het adres op de TT ingetikt van het hotel en wat bleek: Ons hotel kijkt erop uit hahahahahaha!

Na even een uurtje rusten reden wij niet naar Joes Crab Shack maar naar Longhorne steak house want we hadden geen zin in wéér een avond ballpark food. Het ballpark was daarna zó gevonden en hoewel het een pitchers duel was, hebben we met veel genoegen naar de wedstrijd gekeken. De three stooges achter ons - drie héle dikke dames - hebben de hele wedstrijd zitten praten over geld, geld en nog eens geld. En als het niet over geld ging......dan vroegen ze zich wel af hoe duur het zou zijn.
Mij hoor je niet hoor, ik heb weer een lieverdje gekocht en mijn mannetje gaf mij de echte mascotte van de Blue Rocks. Jammer genoeg verloren ze wel met 1-0.

woensdag 6 mei 2009

Van alles wat

Vanmorgen in de bezemkast met wisselend warm en koud water gedoucht. Ze zullen in het York hotel geen hoge waterrekening hebben denken wij.

Nick’s diner was een Mill Creek Diner geworden maar dat kon de pret niet drukken. Het is echt een hele tijd geleden dat wij een full American Breakfast hebben gegeten voor onder de $ 10, inclusief jus d’orange! En nee, niet p/p maar samen!!

Het volgende op onze agenda is een bezoek aan de Harley-Davidson fabriek. In tegenstelling tot die in Kansas City deed deze fabriek nog wel in tours. De tour van 11.00 was voor ons en in de tussentijd hebben wij de winkel bezocht en de motoren die er tentoongesteld stonden. De tour was écht heel leuk! Je liep niet, zoals bij de Ford fabrieken, boven op een rondgang maar je liep écht in de fabriek tussen de onderdelen, de voertuigen en de mensen door. Leuke ervaring en we kunnen het iedereen aanraden die ook maar een beetje van techniek of motoren houdt.
Onderweg naar Allentown reden we door mooi glooiend landschap en we hebben vreselijk gelachen toen we een bord zagen met: Wilkommen im Dutch town!

In de Lehigh Valley Mall is William geslaagd voor zijn portemonnee en het MLB spelletje voor de PSP. Hij heeft nog lang niet zoveel uitgegeven dan ik gisteren voor mijn Clinique maar hij komt nu gestaag dichterbij!
Vanmorgen kwamen wij erachter dat de wedstrijd van vanavond een Double Header zou zijn en ipv 18:05 begon de eerste wedstrijd al om 17:35. Het was bewolkt maar heerlijk weer en we hebben genoten van het Ballpark eten! We hadden immers goed geluncht bij TGI Fridays……. Het was vanavond Japan Night omdat Morris, een onbetaalde Japanse stagiair die er vier maanden gewerkt heeft, afscheid nam. Hij was helemaal aangeslagen door alle kadootjes en het applaus dat hij kreeg. De eerste wedstrijd werd in de laatste inning gewonnen door de Iron Pigs maar al snel begon het weer te regenen. Er werd omgeroepen dat er een rain delay zou zijn en toen het steeds harder begon te regenen zijn we maar naar het hotel gereden.

Morgen gaan we een scenic route rijden richting Wilmington. Nu maar hopen dat het weer meewerkt!

dinsdag 5 mei 2009

Gewoon, lekker ontspannen!

Vanmorgen werden we pas om half 6 wakker, wat in ons geval best laat is want meestal doen we de eerste dagen zo tussen 4 en 5 onze ogen open. We hadden zo'n vreselijke trek dat we een veel gemaakte fout begingen: in het hotel ontbijten. Voor $20 pp kun je bij een diner 5 menu's bestellen maarja, honger is honger dus ben ik toch maar twee keer naar het buffet gelopen. Ik zal maar niet zeggen wat ik de tweede keer nam of.... ja toch: pancakes met fruit en rijstepap!

Na een verfrissende wandeling over de boardwalk kwamen we bij de outlet stores "the Walk" aan maar helaas stonden we voor een dichte Fossil winkel. Terug in het hotel lekker uitgecheckt en richting York gereden.

Gek genoeg kregen we rond een uur of 1 trek en zijn we in "The King of Prussia" een prachtige mall, bij TGI even gaan lunchen. In deze inmens grote mall heb ik bij Bloomingdales staan slijmen met de dame van de Clinique Counter en kreeg ik nu alvast het kadootje mee wat ze pas in juni gaan weggeven!! Bij Lords & Taylor kreeg ik bij mijn aankoop een hele leuke toad bag van Clinique en in de komende tijd hoop ik bij Macy*s ook nog een leuke weggever te scoren.Het York hotel is een mooi oud hotel en om 6 uur liepen we richting het ballpark. Vlak voordat wij daar aankwamen begon het te spetteren en toen wij de kaartjes oppikten begon het al wat harder te regenen.
We liepen nét met een Philly Cheassteak en een Mountain Dew in onze handen toen er omgeroepen werd dat de wedstrijd posponed was. Niks geen raindelay, nee morgen wordt hij gespeeld. Ach, dat gebeurt dus na een leuke foto liepen we in onze regenjas met de limonade en twee cinnamon pretzels terug richting hotel. Gelukkig hadden we al wel een cap, mascotte en kerstbal gescoord en kregen wij bij binnenkomst een onaangekondigd kadootje: een koelkastmagneet met het schedule.

Doorweekt kwamen we in de hotelkamer maar het kan de pret niet drukken. William ligt tv te kijken en ik zit dit te schrijven. We hebben vandaag lekker twee wandelingen gemaakt en zijn bij beide onverrichter zaken teruggegaan. Wat maakt het ook eigenlijk uit? Geen stress, gewoon lekker ontspannen!

maandag 4 mei 2009

Met stip!

Vanochten ging om 5 uur de wekker en dat was wel héél erg vroeg hoor maarja, als je eenmaal wakker bent is het een kwestie van doorbijten. Om tien voor zes zaten we in de auto en het was al aardig druk op weg naar Schiphol. Veeeeeel te vroeg kwamen we bij de gate aan, zo vroeg zelfs dat we nog niet eens onze bagage af konden geven. Inchecken hadden we immers al gedaan. Toen er eenmaal dames achter de balies zaten gingen we gewoon de hele molen door en kregen we nieuwe boardingpassen.

We aten een ontbijtje en hebben even gewinkeld zonder wat te kopen waarna we bij de gate een boek gingen lezen. Het vliegtuig stond er al en we zagen dat ook het schoonmaakpersoneel gewoon gefouilleerd werd voordat ze het vliegtuig in mochten. Boarden ging heel snel en het vliegtuig reed ongeveer op tijd bij de gate weg. De vlucht was prima in orde maar met stip laat US Airways alle andere maatschappijen achter zich als het gaat om het smerigste vliegtuigvoer wat we ooit gegeten hebben. Zelfs ik vond het vies en dat wil wat zeggen ;). Ook de stewardessen waren met stip de oudste en lelijkste die we ooit hadden en de twee mannen die rondliepen waren al niet veel beter. Gelukkig hebben we allebei een tukkie kunnen doen en was de vlucht zo voorbij.

Door de douane heen ging wat lastiger. We waren erg blij met de korte rijen maar helaas was de douanier niet zo snugger. We moesten naar het kantoortje en toen we geholpen werden riep de douanier een collega. En echt, dat was een naamgenoot, waar we een praatje mee maakte. De man die ons hielp legde uit dat de eerdere douane beambte een foutje had gemaakt: Hij plaatste de vingerafdrukken van William bij mij en vv. Bij een volgend bezoek aan de VS zou het best nog een keer fout kunnen gaan. Met stip: een nieuw avontuur wat goed afliep zonder al teveel vertraging. Toen we n.l. aankwamen bij de bagageband duurde het nog even voordat onze koffers erop stonden.

Met stip staat overigens het navigeren boven in de top 10 van slechtste dagen ooit. Onza Toyota RAV4 heeft een navigatiesysteem maar we kozen toch voor de TomTom. Helaas werd dat er niet beter op en heb ik William 5x verkeerd gestuurd in nog geen uur tijd.

Eerst even een tree water en twee telefoons opgepikt bij Wall*Mart want we moeten elkaar wel kunnen bellen. Of dat nu een goed besluit is geweest weet ik niet want de telefoons waren wat duurder dan we dachten maar daarentegen krijg je ook $10 extra zodra je hem opwaardeert.

We waren zo in het hotel en nadat we de telefoons hadden aangemeld konden w ruim een uur later richting het Cubaanse restaurant. Ik heb een Paella gegeten van zwarte rijst en vis en mijn mannetje nam een platter. Was allemaal erg lekker en voor mij maakte de mojito het helemaal af. De kasten wilden helaas niet geven en volgens mij ben ik nog nooit zo snel door het afgesproken geld heengegaan dan vanavond. Nee, ook het gokken vanavond staat met stip bovenaan.

Al met al een heerlijke dag gehad en gaan we lekker vroeg slapen. In NL is het immers alweer kwart voor drie 's-nachts dus het was een lange nee, hele lange dag.

Welterusten en tot morgen vanuit Yorktown!

woensdag 15 april 2009

Blog

Zo, met nog zo’n tweeënhalve week voordat de vakantie begint ben ik ongeveer wel klaar met het ‘bouwen’ van onze blog. Links vindt je de lijstje en rechts snuisterijen. In het midden vanzelfsprekende de entry’s.

Veel plezier met lezen.

Bill

zondag 1 maart 2009

We kunnen haast niet wachten!

Het is nu bijna dagelijks dat ik van William te horen krijg: 'We hebben een hotel in......' of 'Ik heb tickets voor de.......' en eerlijk gezegd maakt mij dat héél ongeduldig. De foto's van het hotel dat hij voor een leuke prijs heeft kunnen boeken doen mij verlangen naar deze wel zeer onverwachte vakantie.

Alle favoriete plekjes worden weer aangedaan: Boston, New York en natuurlijk ons hometown Baltimore. We gaan Cal Ripken opzoeken in de Baseball hall of Fame en ik kan haast niet wachten om heerlijk crab cakes te eten met mijn mannetje.

We gaan in deze vakantie weer 'op z'n Japans' dus zie je ons wat vaker samen op de foto die dan door wildvreemden gemaakt is. Dat is vaak de helft van de lol: doe joe want toe meek a foto of us in front of de scoorboord?

Vandaag hoorde ik dat Errol en Erwin in dezelfde periode in ongeveer dezelfde hoek van de VS zijn dus wie weet kunnen we elkaar ontmoeten. Als die twee zich tenminste kunnen losrukken van de tweede-wereldoorlog-sites-en-memorabelia.

We houden jullie op de hoogte!