donderdag 14 mei 2009

Nieuwe voeten?

Vanmorgen hebben we lekker rustig aan gedaan voordat we ons winkellijstje gingen afwerken. De volgorde weet ik niet meer helemaal maar hier is een kort verslag van een winkeldag.

Één van de winkels was de Virgin store en raadt eens.....ook hier gaat hij weg. Op internet opgezocht: ze gaan allemaal sluiten hier in de VS! De NBC en HBO stores zijn er nog wel en bij NBC hebben we twee mokken en een magneetje gekocht. Natuurlijk even op z'n Japans (can you take our picture) op Rockefeller Plaza voordat we verder gingen. Timberland store was niet écht meer wat het was toen het nog in mid Manhattan zat maar ik heb een fantastische Calvin Klein spijkerbroek gekocht.
In Macy's hebben we alleen de heren gedaan want alleen dat beslaat al een heel gebouw en ondanks ons gebruik van de metro hebben we er toch alweer een paar kilometertjes opzitten.
We aten om half drie pas sushi als lunch maar dat was zoveel dat we zonder te eten naar de musical Billy Elliot gingen. Een heel aandoenlijke musical en als je wilt weten waar het over gaat kun je ook de film kijken. Na de mooie avond hebben we even bij de Deli een kleine sandwich opgepikt en daar zitten we nu nog van uit te buiken.

Een heerlijke dag alleen valt New York me wel een beetje tegen. Je kunt hier werkelijk alles kopen behalve nieuwe voetjes. Nouja, dan maar met spierpijn verder morgen.

woensdag 13 mei 2009

The City That Never Sleeps!

Om 7 uur ging de wekker en op de automatische piloot werden de koffers gevuld, gedouched en uitgecheckt. We moeten n.l. al om 13:00 uur bij de Mets zijn en het is een flink stukje rijden.

De tolweg is niet goedkoop maar wel een stuk rustiger dan andere wegen want al het vrachtverkeer rijdt is het grootste gedeelte van de route afgescheiden van het gewone verkeer. We zijn nog wel even van de weg afgegaan voor een donut en een koffie maar de omweg was het niet helemaal waard in mijn ogen. Ik had écht héle vieze koffie!
Vandaag geen coyote langs de weg zien staan, gisteren wel, maar dat maakt de rit naar New York niet minder mooi. Hoewel we de weg al een paar keer gereden hebben, zien we iedere keer nieuwe dingen en de grote memorial brug bij Delaware blijft erg indrukwekkend.
Toen we de Lincoln tunnel uitkwamen reed William als een echte New Yorker direct naar de 36ste straat waar het Wyndham aan gelegen is. Hop, het verkeer stond vast? Dan rijden we toch gewoon even anders!

We moesten even wachten tot de kamer klaar was en toen we de ruimte binnenkwamen had ik al meteen spijt dat we 2 bedden gekregen hadden. Met één bed was de kamer n.l. iets ruimer geweest. Afgezien van de afmetingen is het een prachtige kamer met alles erop en eraan dus ons hoor je niet klagen.

Snel naar de Mets en wij hebben heerlijk in het zonnetje 7 inningen van de wedstrijd gekeken totdat we alletwee niet lekker werden. Waarschijnlijk van de felle zon en de hitte dus we besloten met de trein #7 weer terug naar Manhattan te gaan. Gelukkig kregen wij nog wel even bevestigd dat niet alle Amerikanen het met Bush en Cheney eens waren.

Nadat we in het hotel even hadden uitgerust zijn we richting Times Square gelopen en habben daar in een wáánzinnig groot Hard Rock Cafe een hele goede hamburger gegeten. Al héél snel daarna sloeg de vermoeidheid toe, of de mojito dat kan ook, en zijn we op ons gemakkie terug naar het hotel gelopen.

De enorme Virgin Megastore zit er niet meer. We dachten eerst dat het boegbeeld van Times Square het niet gered had en waren geschokt. Gelukkig, hij is verplaatst naar 14th street.
The City That Never Sleeps.... nou wij wel hoor. Het is pas 10 uur en we gaan luchtig plat.

dinsdag 12 mei 2009

14 jaar geleden......

....beloofden wij elkaar trouw enzo. Nou, als je ons toen had gevraagd hoe ons jubileum er nu uit zou zien hadden we ons geen betere dag kunnen bedenken.

Het was heerlijk weer en wij hebben een goed (kadootje van Hilton) ontbijt gegeten in het hotel. De weg naar de Queenstown Premium Outlet was een scenic route en we hebben allemaal leuke dingetjes gekocht. Geen schoenen dit keer maar wel een pakje en Bill een mooie trui.

We namen de korte weg richting het restaurant G&M en hebben daar een heerlijke crab cake gegeten. Lekkerder zijn wij ze eerlijk gezegd nog niet tegengekomen.

We kwamen erachter dat we de tickets voor de O's vergeten waren maar de omweg naar het hotel duurde niet langer dan een half uurtje. Snel even alle spullen binnen gezet en als een speer naar Barnes en Nobles waar we dvd-serie van Cal Ripken en een kaartje van Manhattan hebben opgepikt want vanaf morgen zijn we daar 4 dagen en dat gaat écht niet zonder StreetWise. We hebben er thuis ook ééntje maar iemand is hem vergeten in te pakken.
Bij de wedstrijd van de Orioles kregen we ieders een #17 t-shirt (kadootje van Angelos) en hebben we nog wat 'kleine dingetjes' aangeschaft. Ach, je moet ze toch steunen als je fan bent hé! Het was een fantastische wedstrijd en speciaal voor onze trouwdag hebben ze met 7-5 gewonnen.

Voor Willeke was Roberts er en voor William was Amber goed in beeld.








De weg naar het hotel duurde maar een kwartiertje en eerlijk gezegd duurde het mij langer om al onze nieuwe spullen in de koffers te krijgen. Vannacht hadden wij voldoende puntjes opgebouwd om gratis in ons hotel te verblijven. Een goede afsluiting van een perfecte dag!








Morgen vroeg op want de Mets spelen al om 13:05.

Vandaag zijn we 14 jaar getrouwd, is het beste wat ik ooit gedaan heb in mijn leven al voelt het niet altijd zo, ha, ha. Als ‘beloning’ neem ik mijn meissie vandaag mee naar outlet shopping, crabscakes eten en een O’s game. Zij schrijft het verslag vanavond, zoals gewoonlijk met foto’s.

Bill.

maandag 11 mei 2009

Pffffffffffft wat een dag!

Ik ben blij dat William heeft besloten om niet al teveel 'rijdagen' in te lassen. Vandaag is het wel zo'n dag en volgens mij zijn we te oud om zo lang in een auto te zitten. 's-Morgens gaat het allemaal nog wel maar hoe verder de dag vordert, hoe kribbiger wij worden.

Sinds gisteren brandt er in de auto een lampjes met de tekst: Maintainance required! We moesten toch door Philadelphia heen dus besloten we de auto in te leveren waar we hem ook hadden opgehaald. Maarja, alle benzinestations vóór het vliegveld waren full service en daar had Bill geen zin in dus toen we eenmaal bij de afslag waren hadden we nog niet getankt. Gelukkig was er een paar mijl later een afslag en raad eens, de credit card werkte daar niet. Nou, dat zijn dingen die niet echt werken voor ons humeur hoor als je er al bijna 4 uur op hebt zitten!

De Hertz dame op het vliegveld hoorde niet dat de huurtermijn nog niet afgelopen was maar dat de auto onderhoud nodig had en tja.....toen begonnen de problemen. We kregen van haar een rekening van bijna $400 terwijl wij het allemaal al vooruit betaald hadden. Gelukkig wisten de mensen in het Hertz#1 kantoor direct wat er mis was maar het duurde best wel even voordat we een oudere Mazda uit Florida meekregen. Ach, voor de eerste week hebben we goede herinneringen aan onze RAV4. Geen foto van ons tweetjes maar één van de twee is ook leuk, toch?

Om 4 uur checkten we in het hotel in en reden we gelijk door naar White Marsh Mall. Waarschijnlijk zijn we erg verwend want we vonden deze eerst zo chique mall, helemaal niets meer aan. Het kan er ook aan liggen dat we gewoon erg moe waren en flink veel trek hadden want na half 10 hadden we helemaal niets meer gegeten. Ach, TGI's voldeed weer helemaal aan onze verwachtingen en met een Brownie obsession 'to go' reden we voldaan naar ons hotel om daar honkbal te gaan kijken.

Morgen zijn we 14 jaar getrouwd en gaan we een live wedstrijd van de Orioles bekijken. Ik kijk er nu al naar uit!

zondag 10 mei 2009

Alsof ik thuis ben op zondag.....

Vanmorgen eerst wat spulletjes opgehaald bij Heppie en Nils omdat wij hen misbruiken als we iets willen bestellen in de VS en de verzendkosten té hoog zijn. Dat zouden ze ook bij ons mogen maar Europa is nou eenmaal niet zo goeiekoop als de VS dus dat schiet voor hun niet op.

Heerlijk op de patio gezeten in het zonnetje en uit de wind en lekker met Soren en de kat gespeeld voordat wij richting het zuiden reden. Tja, Cooperstown gaan we deze reis maar overslaan want vandaag bijna 5 uur rijden en dan morgen ook nog eens een keertje, dat werd een beetje teveel. Het moet natuurlijk geen verplichting worden en we komen hier echt nog wel een keertje.
We zijn tot aan Branford CT gereden en checkten in in een holiday in met wasfaciliteiten. Zo lijkt deze moederdag op een échte zondag thuis: wassen en strijken!
Omdat we verder geen wedstrijd hebben gezien of iets anders gedaan hebben, zijn we crea bea geweest en hebben een foto van ons op de hotelkamer gemaakt. Het laatste wasje komt zo uit de droger en mijn armpjes hebben aftersun nodig dus tot morgen vanuit Baltimore!

zaterdag 9 mei 2009

Het voelt als thuiskomen....


De rit naar Boston verliep prima en toen we Connetticut uitreden begon het zonnetje te schijnen. Om half 1 waren we al bij het hotel en er was al een kamer klaar.
Als echte Bostonians liepen wij vanuit ons hotel naar China Town waar we om een uur of twee we een hapje Vietnamees aten, wat we overigens altijd doen als we hier zijn. Ik kocht mijn eerste paar schoenen gekocht en mijn mannetje heeft mij een bijpassende tas kado heeft gegeven. Ééntje van Kathy van Zeeland, nu nog even uitvinden of ze uit NL komt of dat haar naam dat alleen maar doet vermoeden.
Omdat er geen taxi's te vinden waren, liepen we ook de terugweg door Boston Public en genoten we van het heerlijke weer. In het hotel knapten we ons even op om direct met een taxi richting The Chart House te gaan op Longwarf, alwaar Hepzaba en Nils al op ons zaten te wachten. Het was een 'super' avond en hebben ook 'super' gegeten. De toetjes waren heerlijk en ik heb maar één woord voor dit restaurant en het gezelschap: super! Nog een beetje uitbuikend liggen we tv te kijken en kan ik niet wachten totdat dit stukje klaar is en de foto's geupload zijn want het is nu kwart voor 12 en we zijn aardig ingekakt.

Morgenochtend even langs Hep en Nils om Soren te bewonderen en om wat spulletjes op te pikken die William daar naartoe heeft laten sturen en dan rijden we door naar Cooperstown.

Welterusten en tot morgen!